چن وقت پیش یه دوست قدیمی رو دیدم و ده دقیقه وایسادیم به درددل . وسط حرفاش از پسر بیست سالش گفت که عاشق یه زن مطلقه و بزرگترش از خودش با یه بچه شده و گیر داده میخواد باهاش ازدواج کنه منم پیشنهاد دادم بفرستش پیش مشاور .

امروز زنگ زد که برای پسرم دنبال یه دختر خوب میگردم کسی رو سراغ نداری ؟ داشتم میپرسیدم که چه شرایطی مد نظرشه که یهو از دهنم پرید که اگه با اون خانوم هنوز ارتباط داره فعلا زنش نده و صبر کن تکلیف معلوم شه . بنده خدا از حرف من حالش بد شد و سریع به یه بهانه ای قطع کرد . ازون موقع تاحالا حالم بده که چرا حرفشو پیش کشیدم و طرف رو پشیمون کردم از رازی که بهم گفته . کارم خیلی بد بود و کاش اصن به رو نمیاوردم . آدم یه وقتایی ناخواسته دل اطرافیانش رو میشکنه . از دست خودم دلگیرم ☹️